| تبليغات | X |
|
بیادتم توی تمام لحظه های زندگیم! به یاد کبودی هایی که طی کردم که به تو برسم و لحظاتی خالی از غرور کنار هم باشیم طلوع خورشید رو که میبینم از آسمون سرک کشیده میببینم گذر ثانیه ها و زمان و لحظات ناب زندگی که با گذر سریع ثانیه ها زود میرن و میگذرن بین دو راهی شرق و غرب کاش میشد رنگ امیدو پیداکرد هرچی بخواد میشه بدون پرسیدن نظرکسی! انگار داره شروع میشه فصل یخ زدگی ها-خداکنه دلامون یخ نزنه کاش بفهمی توی سکوت من هزار تا حرف نگفته است! توی سکوت غم هام پر از بهونه است! بدون رنگ نگات عوض شده - حست یه حس غریب شده! انگار "من"ی برات وجود ندارم! منتظرم...! منتظر یه خبر ناب که منو از بی راهی ها در بیاره واسه این خبر روزها و شبها فقط خدارو قسم میدم چرا همه آدمها باید دست به دست هم بدن-تا دل یه آدمو بشکنن چرا هیچ کس از یه دل غم دیده شکستن واهمه ای نداره! کاش مداد رنگی بود که رنگ نگاتو عوض کنم- از نگاه سردو یخیت از سکوت لبات از نگفته هات - از نگفته هایی که اگه میگفتی دل پرپرم اوج میگرفت خسته شدم یا بگو یا برو- بزار تنها باشم با یک غم نه با تو و هزار غم باوجودبودنت جای خالیتو حس میکنم!
زندگی پستی بلندی هایی داره که مدت زیادی پستی هاشو بهمون نشون میده اما من تصمیم گرفتم تو این پستی های زندگی ناراحت نباشم چون... دل به غم دادن و از یاس سخن ها گفتن کار آنهایی نیست که خدارا دارند هروز که از خواب پا میشم میبینم عجب روزگاریه اینقدر نفرینش میکنم بازم بهم سلام میکنه!!! منم جوابشو میدم چون نمیخوام باز برم تو جاده خاکی! بازی زندگی تازه شروع شده اگه کم بیاریم دیگه باختیم تا آخرش اما من هستم تا آخربازی شاید یه بار فقط یه بار شانس بهم رو کنه! کاش مغزما از تمام خاطره های بد پاک میشد اما افسوس که... برنگرد، که بر نمی گردی تو هیچوقت
نمیدونم این چه حسیه تو وجودم که روز به روز بد تر میشه داره ریشمو میسوزونه نمیدونم چرا کار روزگار همیشه بر عکسه چرا داغ همه چیز باید به دلمون بمونه دلم خیلی گرفته چرا نباید به اون چیزی که میخوام واسه یه بارم شده برسم؟؟! چرا خدا اینجوری میکنه چرا باید واسه گریه کردنم اجازه بگیریم؟چرافقط تو قبرستون میشه راحت گریه کرد؟ چرا همیشه عزیزامونو از دست میدیم چرا نمیشه دو نفر عاشق بشن و بمونن با هم چرا نمیشه واسه یه بارم تو دنیا من به چیزی که دوست دارم برسم؟ چرا همیشه قسمت من بدبختیاشه؟ چرا یه قسمت زندگیم رنگ امید نداره دیگه خسته شدم این بود مهربونم؟این بود؟ازت دلگیرم خدا!!! چراداغ همه چیز باید به دل من بی چیز بمونه؟! از کی گلایه کنم جز خدا !فقط دنبال معجزه ام یه روی دیگتو بهم نشون بده زندگی! داغون تر هر روزم تا توی خودم نشکستم کمکم کن! خدایا منم دوست دارم واسه یه بار به یه آرزوم برسم تویی تنها پناه زندگیم تویی تنها کسی که حس میکنم یه کم دوسم داره پس کمکم کن!!!
توی تب و تاب خودمم نمیدونم از کجا شروع کنم ؟! از بی قراری ها یا از بی رنگیای روزگار یا نقش و نگارای بدیاش! عجب رنگی به خودش گرفته فکر میکنه رنگ قشنگیه اما... بدرنگترین رنگه تو دنیا! انگار حسو شورو شوقمو گرفتن کبودیاش بیشتر رنگ و نگاراشه دوستو از دشمن نمیشه تشخیص داد نمیدونم کی باهامه "تا آخرش " تا ته خط تا ته مرگ و نیستی اما کسی نیست تو این بیراهه ها یه رفیق یه دوست یکی که همه چیزمو میدونه یکی که راز تو قلبش میمونه یه عشق ...عشق ابدی ! که تا همیشه و همیشه باهم بمونیم جز خود خود من!کسی پیدانمیشه تنها رفیق غم ها و شادیها توی تمام لحظه های زندگی تنها کسیه که نمیگه بخند طاقت ندارم غمگین بشم! واقعا چه دنیای کثیفیه هر قسیمتشو هر طرفش یکی داره از بدبختیاش حرف میزنه هر جای دنیا که بری غم میادش سراغت چقدرهمه تنهان! تنها مهربونم با من بمون!!!
این روزا دلهره خاص خوشو داره خوابای عجیب میبینم منتظرم ببینم 2روز دیگه چی پیش میاد بعضی وقتا اصلا حس میکنم دیگه نیستم تو این حال و هوای این دنیا خیلی سخته برام اگه نتیجه اونجور که میخواستم نشه میترسم خودمو سرزنش کنم خیلی حس بدی دارم فقط اگه خدا کمکم کنه و یه معجزه ای بشه نمی خوام شرمنده خودم بشم ولی انگار دارم میشم!!! پذیرفتن این وضعیت سخته که فقط خدا میتونه کمکم کنه نمیدونم چی پیش میاد ولی دارم خودمو واسه 2روز آینده آماده میکنم خداکنه نتیجه عکس اون چیزی باشه که فکر میکردم چه روزاییه این روزای تابستون گرم ولی باید به خداتوکل کرد
"سهم من از دوري تو چيزي جز دلتنگي به اندازه درياها ،نگاهي تاريك همچون شب هاي بدون مهتاب و لحظه هايي كه ثانيه به ثانيه ميگذرند نيست .پس اي دوست بشنو صداي دلتنگي مرا" چقدر این هفته های طلایی ازحدمعمول کش آمده یه حس غریب دارم نمیدونم از کجا نشات گرفته سراسر وجودمو آلوده کرده از روزمرگی خسته شدم دوست ندارم زمان بگذره و آینده بیاد از طرفی دوست ندارم حال هم زود بگذره به زمان نیاز دارم اما از طرفی لازمه زود بگذره انتظار قشنگه اما اگه امیدی باشه ترس از آینده و فردا خواب رو ازم گرفته میترسم کار از کار بگذره و...! نمیدونم چطور شروع شد این ترس واهی ! هرطور فکر میکنم نمیتونم این آینده ای که منتظرمه رو هضم کنم از آینده و فردا میترسم .... کسی نمیتونه تشخیص بده از چی دارم حرف میزنم چون تمام اینها رو فقط واسه دل خودم مینویسم دلیلی نداره درک کنین ...پس بهش فکر نکنین! فاصله ها داره زیاد میشه زمان هم کوتاه! دنبال یه فرمول میگردم که بتونم این قاعده رو اجرا کنم بتونم زندگیو از روزمرگی رها کنم "نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن تا که می بینن عاشقی میرن وتنهات می ذارن نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن عاشق عاشق کشین ، رحم و مروت ندارن"
|
About
هرگز نديدم بر لبي لبخند زيباي تورا
Home
|
